Nisan Güncesi

Bir evim vardı

Geç kalınmış bir ev

Kapısını anahtarla açmak zorunda kalmadığım

Şimdi yedek anahtarlarım var


Bir bekleyenim vardı

Her gece koşarak yanına gittiğim

Şimdi ara sokaklardan yolu uzatıyorum


Bir ailem vardı, ben sen o

Onlarsız yaşamayacağım

Şimdi biri mezarda diğeri daha uzakta


Bir umudum vardı

Temellerini 2 metrelik bir koltukta attığımız

Şimdi 1 metrelik bankta günleri sayıyorum


Bir sevgim vardı

Her şeyi çözmeye yeteceğini düşündüğüm

Şimdi enkazımı toparlıyorum


Ne bir yemek hazır, ne bir şişe bira

Ne evin içinde neşe var ne de kavga


Sadece dünyanın en cesaretli adamı var o yatakta

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Elma

Orada

Yasaklı