Enkazın mutlak kralı

Ne sanıyordun ki Duyduğun onca ses, hayalini kurduğun onca cenaze Akıtabilir miydi gözlerine hapsolmuş yaşları Dönüp duruyorsun dört duvar arasında Acını haykırdığında ne bekledin ki Gök mü yarılsın Musa asasını mı çaksın Yoksa güney iki metrelik yatakta kapana mı kısılsın Herkesi kaybettiğinde ne olacaktı ki Küllerinden mi doğdun Uyandığın güneşe mi gülümsedin Yoksa aldığın zehri mi arttırdın günbegün Bir gün daha atlamadığında ne değişti ki Günahların mı affedildi Atanın toprağına yüz sürebildin mi Yoksa aşağı bakmaya devam mı ettin Allah'a savaş açtın da ne kazandın Şeytan bie yüksünüyor senden Diğer yarını hep sen gömmedin mi toprağa Ne kaldı geriye Bir sen Bir de senden uzak dostunun son çırpınışları

Kaç gün oldu, kaç ay, kaç yıl Daha kaç gece uyanacağım soluksuz kabuslardan Ne zaman hissedeceğim başımı yasladığım ipten yastığın yumuşaklığını Sonsuz uykuyla ne zaman mükafatlandırılacağım Neyi özlüyorum ben Neden bu göğsümdeki sızı Geçmiş mi, gelecek mi Yaşananlar mı, hiç yaşanmayanlar mı Kaç şişe içsem geçer sırtımdaki ızdırap Kaç dil öğrensem anlatabilirim derdimi Ya ben doğru annem yanlışsa O zaman nasıl uyanabilirim sabaha Kaç kez daha beddua etmeliyim ayaklarımdaki prangalardan Kaç ilaç içmeliyim içimdeki paranoyaları susturmak için Ya babam haklı çıkarsa günün sonunda Nasıl kucaklayabilirim çocuğumu Bu kaçıncı şiir, yazdığım  kaçıncı satır Daha kaç sefer çocukluğumu öldürmek zorundayım,kaç kez gözyaşı dökmeliyim Ya onun yüzüne bakamazsam ahirette O zaman boşuna olmaz mı kafamdaki çekirdek