Tohum
Ben bir baba kaybettim Yazarken satırları sandalyemi çektiğim Uğruna tüm çiçekleri feda ettiğim Ve Dinlediğim tüm şarkılarda yüzünü darmadağın ettiğim Ben bir baba kaybettim Ellerinde bana gelirken tüm ışıltıları yok ettiği Miras olarak bir ölüden farksız yarattığı Ve Tüm spermleri arasından en ümitsizini seçtiği Ben bir baba kaybettim bugün Mezarındaki tek şişenin benim olduğu Musalla taşındayken düşmesin diye kolumu yasladığım Bir sarılışına içimdeki kederi boğduğum Ve Annemin onu hiç sevmediğini anladığım Ben bir baba kaybettim doğarken Uykumda masallar mırıldanmadığı Düştüğümde sonuçtan çok sebep olduğu Veliahtını amansız çöllerde bırakıp gittiği Ve Onu kendi elleriyle tereddüt etmeden ateşe attığı Ben babamı kaybettim Öldürdüğüm ilk insanı Aynaya her baktığımda gördüğüm o bedeni Dünya bir düğün hazırlığındayken düştüğüm o cehennemi Masallara konu olacak bu düşmanlığı Ama Ölürken gördüğüm tek kabusu