Ağ
Ellerimi uzatmıştım kabrimden Aldırmadan geçip gitmen niye o topraktan Bilmez miydin bu ruh bir saç telinden daha savunmasız kalıyor Adının geçtiği alalade bir cümlede bile Hayalinle bile uyurken Gece uyanıp üstünü örtebilir mi bir insan Örtebiliyormuş Peki seninle bin kez konuşup Bin bir kez idama mahkum edilir mi bir insan Ediliyormuş Ya boğaza baktığımda senin silüetini görmem Ardından gelen buruk bir tebessüm Masallardan daha gerçek bir acı Masallardan daha imkansız bir istek Seni düşündükçe aklıma gelen milyonlarca kelime Ve benim en kötü üç beşini bulmam Tam anlamıyla bir bocalama, ahlaksızlık En güzellerini yüzüne bakarken harcamışım çünkü İçeride bekliyorsun beni Yeni doğan bir bebekten daha masum ve üryan Ademdense daha kurnaz Sesine doğru geliyorum Yuvama dönüyorum Şimdi terk etme sırası sende