Son Bekleyiş

Bir düğün gecesi ayrılığıydı bizimki

Işıldayan bir çehre, süzülmüş bir tanrıça

Bense sana karşı çıkan şeytan

Sen eğlendin bense sana bakıp son kez demlendim

İnsanlar evlendi

Biz ise ayrıldık

Onlar bir yastığa baş koydu

Ben ise yastığını savurdum

Sen gittin, ben kaldım


Yuvasını bulamayan ceylan ben oldum

Ama dünyanın en güzeli değil

O ceylan şimdi yağmur altında

Gidemeyeceğini bildiği halde

Aynı yere çeviriyor yüzünü


Son görüşümdü güneşi

Fakat son bekleyişim asla

Söküp attığın pusula hala elimde

Ve hala aynı yeri gösteriyor

Uzaktan, sana zarar vermeden duruyor


Düğün bittiğinde gel

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Elma

Orada

Yasaklı