İntikam-ı Doğa

Ah sevgili seni yıkıp gömdüğüm toprağa bakmadan uzaktan yazıyorum bunları

Belki yosun tutmuş ellerinle uzattığın abı hayatı içseydim

Belki o gün seni ıssız bucaksız tepede terk etmeseydim

Hatta belki de bana sarıldığında kalbimi çarptırabilseydim

Beraber uçuyor olurduk saçlarımdan koyu karanlıkta

Ve senin eleyerek sunduğun sevgine tükürmeseydim bir yağmurun hırçınlığıyla

Güneşi gözlerimin içine alabilirdim


Tüm o zelzeleri, hayatımın köşesinde olan o büyük tufanı ve sağ bacağımı kaybetmemi senin lanetine bağlamasaydım

Parmağımda özgürlüğün nişanesini taşıyor olurdum


Düşünürken bir gece yarısı yorgun ve bayık

Gözümde canlanıvermişti minik bedenin

Ve

Işığın bile ulaşamayacağı gözümün en derinine kulum kölem olmaya hazır bakışların

Bunlar senin geç gelen intikamın

Benim ise erken vuku bulan pişmanlığım


Şimdi benden bir yıldız kadar uzaktasın

Uzak ve bir o kadar albenili

Kainatın en güzel yüzünü parçalayan ellerimle yazıyorum bunları

İçinde, doğanın en dibinde, yazıyorum.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Elma

Sen bir elmanın iki yarısının Ruhun kalbin ve aklın olarak ayrılmış Kalbine methiyelerle gelip Aklına hicivler layık görüyorsun Kaldır elini taşın altından Gör bak ne ezmiş karıncayı Uğruna acılar çektiğin o taş mı Yoksa altına koyduğun elin mi Aklına nankör diyor kalbin Kaç kez affetmişsin aileni dönüp de baksın Sinirlisin diyor kalbin Dostlarına kaç defa yalvarmış haberi var mı Bencilsin diye fısıldıyor kalbin Aşk için daha kaç uzvunu feda etmesi gerekir var mı fikri Ey benim yerden yere vurulan Cenaze namazını kendisi kılan aklım Sen kaldır beni Bir sen kaldır ki kimse düşüremesin  Ve düşerken göğe doğru Bir karıncalık kalbimizi de alalım Onu haksız çıkaralım
Devamı

Orada

  İşte bedenimdesin,   Hücrelerimi titreten heyecan, Kokun eksik kalır mı Uykumu yarım bırakan Sen çoktan gittin sanıyorsun ya hani Bilmem hangi yüzyıldan kalma bir aşkla Kuşlar getiriyor sesini bana Camı da ben açmıyorum inan Ne anlama geldiğini merak ediyordun ya Ben seni görene kadar kazanmaktan Senden sonra ise kaybetmekten korktum Bu yüzdendir sonsuz yükselişim Yanımdasın işte, evimde masamda İnkar etsen ne fayda Karşımdaki senden başkası olamaz Neden mi Sen hayalin bile olamayacak kadar eşsizsin
Devamı

Yasaklı

Ben ayın ta kendisiyim, En karanlık zamanında parlayan Seni o korktuğun yalnızlığa bırakmayan Biraz da yüzünü gülümseten Ben araftan hallice En büyük günahı ve sevabı aynı kişide, sende bulan Dört kitap tarafından da lanetlenmiş ellerim nasıl uzanabilir sana Gözlerine bakmak dahi haramken Dinim sevgidir, aşktır sanırlar Benim asıl dinim sesinde yeşeren huzurdan ibaret Bir daha duymak istemediğim Aynı zamanda son nefesine kadar mahrumiyetinden Tanrıya yakardığım Güneşe yaklaştıkça kanatları yanan İkarus’um ben O Güneş ki ışığımın, gücümün kaynağı Yaşam amacım ve ölüm sebebim O Güneş ki karşımdaki bir çift gözden başkası değil  
Devamı